This website uses cookies. By continuing to use this website you are giving consent to cookies being used. For information on cookies and how you can disable them visit our Privacy Policy.

De Spreekstalmeester

Het Specialized Racing Mountain team bestaat uit veel bewegende onderdelen. Aan team manager Benno Willeit de schone taak om dit allemaal in goede banen te leiden. Lees hoe Benno zich de ware spreekstalmeester van het mountainbikecircus heeft weten te ontwikkelen.

Dames en heren, jongens en meisjes, komt dat zien, komt dat zien! Wees getuige van een ongelooflijk spektakel en bereid je voor op een waanzinnige race met de grootste durfallen ter wereld. Schreeuw de longen uit je lijf terwijl de onverschrokken fietsers hun kunsten vertonen op de flanken van de grillige bergen. Slaak een zucht van verrukking en verbazing als deze acrobatische waaghalzen de meest verraderlijke afdalingen bedwingen. Komt dan zien, komt dat zien! Welkom bij de Snelste Show ter Wereld.

Als je ooit een circus in de stad hebt zien arriveren, weet je dat een dergelijke karavaan veel weg heeft van een soort logistieke Tetris. Een konvooi van vrachtwagens, barstenvol met artiesten, uitrusting en benodigdheden, rijdt de stad binnen. De colonne gaat op zoek naar het grasveld om de grote tent op te zetten en het kamp op te slaan, rekening houdende met het feit dat de apen niet te dicht bij de leeuwen mogen worden geparkeerd. Als publiek zien we nooit wie achter de schermen aan de touwtjes trekt om dit allemaal in goede banen te leiden. Als de show goed is, staan we niet stil bij wat er achter de coulissen allemaal schuil gaat. Voor Benno Willeit, de Specialized Racing (Mountain) Team Manager, voelt de aankomst van het team bij een evenement soms aan als de aankomst van een circus. In zijn geval reist hij niet met dompteurs, acrobaten en clowns, maar met ’s wereld beste cross-country en downhill atleten. De uitrusting? De beste S-Works producten. En Benno? Hij is de man achter de schermen. De ultieme Spreekstalmeester van de Snelste Show op Aarde.

Benno’s verhaal is het schoolvoorbeeld van een man die zichzelf naar de top heeft gewerkt. Dertien jaar geleden zette hij zijn eerste stappen in de mountainbike-wereld als chauffeur en monteur bij het toenmalige team van Christoph Sauser, Siemens-Cannondale. “Ik werd direct in het diepe gegooid,” aldus Benno, “het was zwemmen of verzuipen.”

“Ik wist niet eens hoe je de pedalen van de fiets moest halen,” vertelt hij. Het is dan ook des te indrukwekkender als je beseft dat hij zichzelf slechts drie jaar later, toen hij en Sauser zich bij het Specialized Racing team voegden, had opgewerkt tot de persoonlijke mekanieker van Christoph.

“Toen ik net begon kon ik niet eens Engels, wat het allemaal een stuk lastiger maakte. Maar ik zei altijd, ‘het is maar een fiets’. Iemand heeft het ontworpen en het is gemaakt door mensen, je hoeft het alleen maar uit te vogelen. Je moet er even moeite voor doen.”

“Eigenlijk,” voegt hij toe, terwijl hij terugdenkt aan hoe hij het van chauffeur tot Sauser persoonlijke mekanieker heeft geschopt, “nu ik erover nadenk, was het meer passie dan er moeite voor doen.”

Ik wist niet eens hoe je de pedalen van de fiets moest halen.

— Benno Willeit

Passie. Het is een woord dat vaak voorbijkomt als je met Benno praat. Passie die zich niet beperkt tot racen en het motiveren van de rijders. Als een ware spreekstalmeester – een begenadigd verteller – is hij ook een waardevolle schakel tussen het team en de Specialized ingenieurs die de producten ontwikkelen waarmee de atleten rijden.

“De parcoursen, omstandigheden en opzet van de wedstrijden veranderen ieder jaar,” vertelt hij. “Je wilt de concurrentie altijd een stap voorblijven, geen centimeter toegeven. Dat betekent dat je soms iets moet aanpassen of iets compleet nieuws moet ontwikkelen. Ik moet ervoor zorgen dat de ingenieurs begrijpen wat we nodig hebben om voor de medailles te blijven strijden. Ik houd de lijntjes kort, en zodra ze prototypes klaar hebben, gaan we ze direct testen en geven we onze feedback. Zo werken we samen om de beste producten te ontwikkelen. De samenwerking met Specialized is ontzettend nauw en het is prachtig om van zoiets deel van uit te mogen maken. Iedereen waarmee je werkt en praat, deelt dezelfde passie.”

Het Specialized Mountain Team konvooi vormt een indrukwekkend geheel. Doorgaans gaat het team op pad met twee grote bestelwagens, twee personenbusjes en één grote vrachtwagen. De karavaan vertrekt vanuit de uitvalsbasis in Holzkirchen nabij München, met aan boord de atleten, mekaniekers, soigneurs, fietsen, uitrusting, voedsel en alles dat nodig is om het team optimaal te laten presteren. Zodra het team aankomt bij de wedstrijd, worden de tenten opgezet en ontstaat er een waar mini-dorp, compleet met een lounge waar de atleten en medewerkers tussen de wedstrijden door kunnen ontspannen.

De mekaniekers ontfermen zich over de fietsenvloot, en zorgen ervoor dat de Era van Anikka Langvad, de Fate van Kate Courtney, de Epic van Jaroslav Kulhavy en de Demo van Aaron Gwin in perfecte conditie aan de start verschijnen. De sfeer is rustig en professioneel, maar tegelijkertijd ook luchtig en joviaal – een prettige werkomgeving die te danken is aan Benno’s onverstoorbaarheid.

“Dat doet Benno ongelooflijk goed,” zeg Ned “The Lung” Overend, “een sfeer creëren waarin atleten kunnen ontspannen en zich focussen op hun prestaties. De atleten komen voor hem absoluut op de eerste plaats, omdat een wedstrijd voor hen al genoeg stress met zich meebrengt. Ontspanning is zo belangrijk – het maakt een enorm verschil.”

“Hij is ook ontzettend veelzijdig,” voegt Gavin Noble toe, Global Sports Marketing Manager bij Specialized. “Hij heeft een vrolijk en positief karakter. Iedereen vertrouwt en respecteert hem.”

Met het succes van het team – en dit seizoen is ontzettend succesvol geweest, met hoogtepunten zoals de Downhill World Cup eindoverwinning van Aaron Gwin, indrukwekkende prestaties van het cross-country team met Annika Langvad die haar eerste World Cup overwinning pakte en de Cape Epic overwinning van Sauser en Kulhavy – komt ook het verlangen om dit hoge niveau vast te houden.

Het zijn niet alleen de atleten die willen winnen.

“We pushen elkaar voortdurend om elkaar beter te maken,” vertelt Benno over de medewerkers die de atleten ondersteunen. “We willen voortdurend op het hoogste niveau presteren, dus van de mekaniekers worden ook topprestaties verwacht.” Hij laat een stilte vallen en voegt lachend toe: “We plagen John Hall (de mekanieker van Gwin) nog steeds met Aarons gebroken ketting in Leogang. We zorgen dat iedereen goed zijn werk doet, maar we houden het altijd leuk.”

Het rondreizende fietscircus verschijnt niet vanzelf bij de wedstrijden. Sterker nog, de planning voor het volgende seizoen begint al ruim voordat het huidige seizoen is afgelopen. Benno geeft ons een kijkje in de logistieke wervelwind die het circus mogelijk maakt.

Zodra de UCI de evenementenkalender presenteert [doorgaans in juli], begint het plannen. Ik weet al wanneer in de 2016 de Cape Epic wordt gehouden, ik weet waar de eerste World Cup is en weet wanneer de Olympische Spelen zijn, dus je begint meteen met het vooruitbestellen van de uitrusting. Dylan van der Merwe is verantwoordelijk van de uitrusting van het team, dus zodra ik het weet, weet hij het. Dus ik zeg tegen Dylan, ‘Oké, we hebben spullen voor Cape Epic nodig, dus stuur tweehonderd banden die kant op voor het begin van het seizoen.’ Voor de World Cup in Cairns geldt hetzelfde principe. Dat soort dingen dus.”

Uiteraard moet iedereen ook slapen, dus de hotels moeten ook meteen worden geboekt als je een goede plek voor het team wilt hebben. Wat betreft de reizen van de atleten en de medewerkers is er meer tijd, zeker omdat de contracten met S-Racing doorgaans pas in december worden afgerond. Vluchten worden daarom pas aan het begin van het seizoen geboekt. Benno legt trots uit dat hij inmiddels meester is in het bepalen van de juiste tijd waarop hij zijn team moet invliegen, zodat er genoeg tijd is om aan het tijdverschil te winnen en de atleten fris aan de wedstrijd kunnen beginnen.

Zelf nadat het team is aangekomen, de rijders van het vliegveld zijn opgepikt en de fietsen zijn klaargemaakt, is de chaos nog niet voorbij. Er moeten diners worden georganiseerd, kamerindelingen worden gemaakt en transportschema’s worden opgesteld om de juiste personen op het juiste tijdstip op de juiste plaats te krijgen.

“Weet je,” lacht hij, “soms denk ik dat het vermoeiender is om er over te praten, in plaats van het gewoon te doen.”

Je staat er nooit alleen voor – er zijn altijd mensen die je om hulp kunt vragen. En ik ben niet bang om iemand om hulp te vragen, want je kunt niet alles weten, toch?

Benno’s sterkste eigenschap is misschien wel dat hij altijd de juiste balans weet te vinden – het vermogen om verschillende karakters harmonieus samen te laten werken en tegelijkertijd de verschillende belangen te behartigen. Met een team van twintig mensen (elf rijders verdeeld over verschillende disciplines met ondersteunend personeel) heeft Benno’s taak veel weg van een mediator en probleemoplosser.

“Het is lastig om al die karakters in balans te houden,” vertelt Gavin Noble. “Het unieke aan Specialized Racing is dat we zowel downhill als country-country atleten in onze ploeg hebben. Zo kunnen Kate Courtney en Lea Davison aan het ene einde van de tafel een rap battle met elkaar houden, terwijl Troy Brosnan aan het andere einde van de tafel een spelletje op zijn telefoon speelt. Mekaniekers en soigneurs, jonge rijders en ervaren rotten, ze zitten allemaal aan één tafel en Benno houdt alles in evenwicht. Hij spreekt Italiaans, Duits en bijna perfect Engels. Het is ontzettend knap.”

“Het geheim is denk ik dat je niet alles op je eigen manier moet doen,” aldus Benno. “Dat werkt gewoon niet. Het kan niet allemaal op jouw manier, of allemaal op de manier van de rijder, snap je? Je moet het evenwicht vinden tussen iemand tegen de haren in strijken en iemand ontzettend blij maken. Het is een compromis. Je kijkt wat de rijder nodig heeft, wat het personeel nodig heeft, en je gaat op zoek naar een compromis waar iedereen zich in kan vinden.”

“Er zijn natuurlijk regels nodig,” legt hij uit. “Een rijder moet begrijpen dat hij of zij zijn fiets niet om vijf uur ’s avonds kan inleveren en dan verwachten dat de fiets om zeven uur ’s ochtends weer klaarstaat. Zo werkt het gewoon niet, maar daar ben ik dan ook gewoon duidelijk in. We zitten hier natuurlijk niet in het leger, het voelt meer als een familie. En het mooie van een familie is dat je elkaar af en toe de waarheid kunt vertellen, zonder dat je boos op elkaar wordt. Precies de manier waarop ik wil dat we in de ploeg met elkaar omgaan.”

Het draait ook om het managen van de persoonlijke verwachtingen van de individuele atleten; hen motiveren om alles uit zichzelf te halen. Het vieren van overwinningen en omgaan met tegenslagen, zelf als die tegenslagen niets met racen te maken hebben.

“We hebben mindere jaren gekend, zeker na wat er allemaal met Burry is gebeurd,” zegt Benno, doelende op het trainingsongeluk dat begin 2013 het leven kostte aan de populaire ploeggenoot en cross-country rijder Burry Stander.

“Weet je, iedereen in het team, van de mekanieker tot aan de soigneur – we proberen allemaal het leven van onze rijders zo makkelijk mogelijk te maken. Op een gegeven moment ga je de rijders als je eigen broer of zus beschouwen. Je lacht me ze, huilt met ze, beleeft samen de ups en downs. Wat er met Burry is gebeurd, zoiets wil je niet meemaken met je familie, met je team of met wie dan ook. Maar het leven gaat verder. Je moet er weer staan voor je rijders. Laten we proberen hem trots te maken en hem nooit te vergeten. Laten we doorgaan en weer vrolijk zijn, dat is de enige manier.”

Het belang van een goed ondersteunend personeel, onder leiding van een effectieve en gerespecteerde manager, valt niet te onderschatten. Ze brengen kalmte waar paniek heerst en nemen stress weg waar een probleem opduikt. De zoektocht naar harmonie wordt zelfs bij de kamerindeling niet uit het oog verloren.

“Je kunt niet zomaar iedereen bij elkaar op de kamer leggen,” vertelt hij. “Je kunt verschillende combinaties proberen, maar de volgende keer moeten ze misschien met iemand anders de kamer delen. Je moet de sfeer in de ploeg een beetje aan kunnen voelen. Ik weet niet of er een specifieke formule voor is om zoiets goed te doen,” aldus Benno. “Om eerlijk te zijn weet ik de helft van de tijd niet eens wat ik aan het doen ben,” lacht hij.

Dat is misschien wat overdreven, maar Benno beseft maar al te goed dat hij het niet allemaal alleen doet, zeker nu sinds dit seizoen ook het downhill team onder zijn hoede heeft. Hij vertrouwt daarom op mensen zoals Claire Rushworth voor het boeken van vluchten en hotels, en Kandice Buys voor de organisatorische aspecten van het cross-country team.

“Als algemene teammanager moet ik het overzicht bewaren en zorgen dat iedereen op de hoogte is van zijn of haar taken. Wie wat moet doen, wie tijdens de race waar moet zijn, wie bij de atleten moet blijven, dat soort dingen.”

Christoph Sauser heeft dit seizoen de overstap gemaakt van professionele rijder naar een rol van rijder/coach voor de cross-country atleten.

“Hij is erg belangrijk voor ons,” vertelt Benno, “omdat hij zoveel ervaring heeft en de juiste lijnen over het parcours kan laten zien. Hij helpt de jonge rijders sneller en en beter te worden, om minder fouten te maken. We werken in een team. Je staat er nooit alleen voor – er zijn altijd mensen die je om hulp kunt vragen. En ik ben niet bang om iemand om hulp te vragen, want je kunt niet alles weten, toch?”

Misschien is het zijn achtergrond in de bouw? Of zijn opgewekte en rustgevende voorkomen? Of is Benno Willeit gewoon in de wieg gelegd om als spreekstalmeester met zijn fietscircus de wereld rond te reizen?

Komt dan zien, komt dan zien. Welkom bij de Snelste Show ter Wereld.